خودم و خودت

azadiiiii — Sun, 31 Aug 2008 05:54:50 GMT

ماه رمضان نهمین ماه از ماههای قمری و بهترین ماه سال است. واژه رمضان از ریشه «رمض» و به معنای شدت تابش خورشید بر سنگریزه است.
می‌گویند چون به هنگام نامگذاری ماه های عربی، این ماه در فصل گرمای تابستان قرار داشت، ماه «رمضان» نامیده شد، ولی از سوی دیگر، «رمضان» از اسماء الهی است. این ماه ماه نزول قرآن و ماه خداوند است و شب‌های قدر در آن قرار دارد. فضیلت ماه رمضان بسیار زیاد و نامحدود است.

به برخی از حوادث و رویدادهای مهم این ماه اشاره می‌شود:
وفات حضرت خدیجه در دهم رمضان سال دهم بعثت.
ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام نیمه رمضان سال دوم هجرت.
جنگ بدر در سال دوم هجرت.
فتح مکه در سال هشتم هجرت.
مراسم عقد اخوت و پیمان برادری میان مسلمان، و ایجاد اخوت اسلامی بین پیامبر و امام علی علیه السلام.
بیعت مردم به ولایت‌عهدی امام رضا علیه السلام در سال 201 قمری.

منابع :
هدایة الانام الی وقایع الایام، محدث قمی، ص 21

ماه رمضان ماه نزول قرآن ماه رحمت پروردگار ماه آمرزش گناهان مبارک باد

التماس دعا

azadiiiii — Sun, 31 Aug 2008 05:01:39 GMT

بچه اینقدر دست به تلفن نزن مگه نمی بینی چقدر پول تلفن می آد؟

بچه اینقدر با کامپیوتر کار نکن مگه نمی بینی برق چقدر گران شده؟

بچه نمی فهمی اینقدر تلویزیون روشن نکن.... !

ای خدا بچه چقدر بهت بگم لامپهای اضافه را خاموش کن...؟

وای خدا الان وقت هوس کردنه؟ برام مرغ درست کن ... برام خوراک گوشت درست کن...

این غذا را میخوام اون غذا را می خوام...

اه دیگه دیونم کردی پس یه باره بگو سرتو بزار و بمیر به هیچکس تلفن نزنم

با کامپیوتر کار نکنم لامپهای کم مصرف را هم روشن نکنم

تلویزیون تماشا نکنم مرده شور این زندگی رو ببرن که دیگه خسته شدم.

آره منم خسته شدم مگه چقدر تحمل دارم مگه با دویست و پنجاه تومن هم میشه زندگی کرد

پول دوا و درمانم را بدم پول آب و برق و گاز و تلفن را بدم یا اینکه ارزاق برای خانه بخرم ......

کارم از آرزو گذشته ای کاش پول داشتم لباس می خریدم ای کاش پول داشتم فرش

می خریدم ای کاش پول داشتم یه مسافرت می رفتم

تفاوت بین آدمها شده از زمین تا آسمان توی یه اداره دو تا کارمندکه کار می کنن

چون اون یکی رسمی است و حقوقش کمتر از یک میلیون تومان نیست ولی این یکی

کارمند بخش پیمانکاری است و دویست و پنجاه تومن میگیره از لحظه ای که میره

سرکار مشغول کارکردنه تا لحظه ای که ساعت کار تموم میشه تازه این یکی چون

کارمند بخش پیمانکاری است اگه صداش هم دربیاد میگن خیلی ناراحتی دیگه نیا سرکار

ولی اونی که کارمند رسمیه اگه کار هم بکنه کار مفیدش روزی دو سه ساعته بقیه

ساعتهاش رو یا جدول حل می کنه یا روزنامه میخونه یا مشغول گوش دادن

به رادیو و پیگیری مسابقات فوتباله .....

خدایا نمیدونم چه مصلحت میدونی اما هر چه هست فرج خیر کن نظری به بندگانت بنداز...

آمین

azadiiiii — Sat, 16 Aug 2008 11:55:18 GMT

میلاد با سعادت منجی دو عالم حضرت امام مهدی (عج) را به عموم

مسلمین تبریک و تهنیت عرض میکنم با امید روزی که غیبتش پایان یابد و در

خدمت و در رکابش باشیم آمین.

تلاش پسركی 12 ساله برای نجات مادرش از تن فروشی

azadiiiii — Sat, 16 Aug 2008 04:10:24 GMT

داستان بسيار تاسف انگيز و تاثير گذار از جامعه فعلي خودمان!!!!!شاید تحمل خواندن این مطلب را نداشته باشید ولی بد نیست که بخوانید!!

تلاش پسركی 12 ساله برای نجات مادرش از تن فروشی

چگونه بغض فروخورده اش را فریاد خواهد زد؟ و كی؟ «امین» را می گویم. پسر ١٢ ساله ای كه برایم از خصوصی ترین راز دردناك زندگیش گفت.

غالبا"این منم كه بدنبال خبر و ماجرا می روم ولی گاهی هم خبر و ماجرا به سراغم می آید! مثل این ماجرا كه با یك s.m.s اشتباهی به سراغم آمد!

ده دوازده روز قبل پیامكی روی تلفن همراهم گرفتم كه «فوری با من تماس بگیر! مهمه!» شماره آشنا نبود اما بهتر دیدم تماس بگیرم.پسركی جواب داد و قبل از هر چیز حرفهایش را قطار كرد.گفت:«من امین پسر سیمین هستم. (اسامی را تغییر داده ام). این s.m.s رو برای همه اسمهایی كه توی موبایل مامانم بود فرستادم تا به همه مشتریاش بگم تو رو خدا دیگه بهش زنگ نزنید.»

راستش فكر كردم شاید مادرش،فروشنده یكی از مغازه های محل باشد! اما یادم نمی آمد شماره ام را به فروشنده ای داده باشم.پرسیدم:« مادر شما چی میفروشن پسرم؟»كمی مكث كرد.بعد با خجالت و آرام گفت: «تنش رو!» اول شوك شدم.اما زود مسلط شدم و كمی آرامش كردم و بهش اطمینان دادم مادرش را نمی شناسم و شماره را اشتباه گرفته است.اما از چیزی كه پسرك درباره مادرش گفته بود،هنوز بهت زده بودم.«تنش رو می فروشه»! باقی حرفهایش را دیگر نمی شنیدم. اما دست آخر چیزی گفت كه یقین كردم باید او را ببینم!

امین یك پسر «ایرانی» است.ایرانی. این را حتی برای «یك لحظه» هم فراموش نكنید.هنوز نمی دانم این پسر، چرا اینقدر زود بمن اطمینان كرد؟ گرچه اطمینانش بیجا نبود و من واقعا" به قصد كمك به دیدنش رفتم. و اگرچه بعد از حدود ٩ روز،هنوز هیچ كمكی نتوانسته ام به او و خانواده اش بكنم.با اجازه خودش، ماجرا و اسامی را با مختصری «ویرایش و پوشش» نقل می كنم تا نه اسمها و نه مكانها،هویت او را فاش نكند.پس امین یك اسم مستعار است برای پسری كه مرا «امین» خود و امانتدار رازهایش دانست.پسری كه بعدا"دلیل اعتمادش را گفت:«صدای شما، یه طوری بود كه بهتون اعتماد كردم.با اینكه چندتا مرد دیگه ای كه بهم زنگ زدن،فحش دادن و داغ كردن، اما شما عصبانی نشدین و آرومم كردین.همون موقع حس كردم نیاز دارم با یك بزرگتر حرف بزنم!یكی كه مثل پدر واقعی باشه.بزرگ باشه نه اینكه هیكلش گنده شده باشه!» حس كردم پسرك باید خیلی رنج كشیده باشد كه اینطور پخته و بزرگتر از سنش بنظر می آید. امین حدود ٢ ماه پیش فهمید مادرش، شروع به «تن فروشی» كرده است! مادرش كه «یك تنه» سرپرستی او و خواهر كوچكترش را برعهده دارد و زن جوانی است كه امین می گوید «زنی معصوم مثل یك فرشته» است.اما اگر شما جزو جمعیت پانزده میلیونی فقیر این مملكت نیستید، لابد اینجا و آنجا «شنیده اید» كه در این سرزمین، «خط فقر» به چنان جایی رسیده كه فرشته های بسیاری به تن فروشی مجبور شده اند! امین از روز اولی كه مادرش بالاخره مجبور شد خودفروشی كند و به خانه دو پسر پولدار و نشئه رفت،خاطره سیاهی دارد.می گوید «خاطره سیاه»! و این تركیبی نیست كه یك بچه ١٢ ساله به كار ببرد، حتی اگر مثل او «باهوش و معدل عالی» باشد! اما غم، همیشه مادر شعر است.اندوه،مادر سخنانی است كه گاه به شعر شبیه اند! و گاه خود شعرند..

امین گفت آن روز مادرش دیگر ناچار بود، زیرا «هیچ هیچ هیچ راهی برای سیر كردن من و خواهر ٨ ساله ام سراغ نداشت»!

مادر بیچاره و مستأصل،پیش از رفتن به خیابان و شروع فحشاء، حتی نماز هم خوانده بود و این طنز سیاه روزگار ماست. او كلی با خدایش حرف زده و نجوا كرده بود! شاید از خدا اجازه خواسته تا این گناه ناگزیر را انجام دهد! یا شاید پیشاپیش استغفار و توبه كرده! كسی نمی داند! شاید هم خدایش را سرزنش می كرده است!كاش می شد فهمید او با خدا چه ها گفته است؟ در شبی كه قصد كرده برای نجات فرزندانش از زردی و گرسنگی، به آن عمل تن دهد.این سئوال بزرگ همیشه در ذهن من هست كه او با خدا چه ها گفته است؟

بعد به قول امین با دلزدگی و اشكی كه تمام مدت از بچه هایش پنهان می كرد،كمی به خودش رسید و خانه و خواهر كوچكتر را به امین سپرد و رفت! امین مطمئن شده بود مادرش تصمیم سخت و مهمی گرفته است.چون در آخرین نگاه،بالاخره خیسی چشمان مادر بیچاره را دید.

چند ساعتی گذشت. خواهرش خوابید ولی امین با نگرانی،چشم براه ماند: « حدود ١٢ شب مامانم كلید انداخت و اومد تو! ظاهرش خیلی كوفته و خسته تر از وقتای دیگه ای بود كه برای پیدا كردن كار یا پول یا خریدن جنس قرضی بیرون می رفت و معمولا" سرخورده و خسته برمی گشت. مانتوش بوی سیگار می داد.مادرم هیچوقت سیگار نمی كشه.با اینكه نا نداشت،ولی مستقیم رفت حمام. رفتم روسری و مانتوشو بو كردم. مطمئن شدم لباسهاش بوی مرد میدن.از لای كیفش یه دسته اسكناس دیدم! با اینحال یكهو شرم كرده.از اینكه درباره مامان خوبم چنین فكر بدی كرده ام، خجالت كشیدم.گفتم شاید توی تاكسی،بوی سیگار گرفته باشد!گفتم شاید پولها را قرض كرده باشد! اما یكهو از داخل حمام،صدای تركیدن یك چیز وحشتناك بلند شد. بغض مامان تركید و های های گریه اش بلند شد...»

دو جوان كه در آن شب، فقط به اندازه اجاره ٢ماه خانه خانواده امین، گراس و مشروب و مخدرمصرف كرده بودند،طبیعتا" آنقدرها جوانمرد نبودند كه از یك «مادر مستأصل» بگذرند و او را بدون آزار و با اندكی كمك و امیدبخشی از این كار پرهیز دهند.

امین از آن شب كه مادر را مجاب كرد با او صادق باشد و همه چیز را از او شنید،دنیای متفاوتی را پیش روی خود دید. بقول خودش این اتفاق،یك شبه پیرش كرد.او دیگر نه تمركز درس خواندن دارد و نه دلزدگی و بدبینی،چیزی از شادابی یك نوجوان دوازده ساله برای او باقی گذاشته است.امین آینده ای بهتر از این برای خواهر كوچكش نمی بیند كه روزی،به زودی، او نیز به تن فروشی ناگزیر شود.

چند بار؟ چند بار كبودی آزار مردان غریبه را روی بازوها و پای مادرش دیده باشد،كافی است؟ چند بار دیوانه شدن و به خروش آمدن مادرش را دیده باشد، كافی است تا چنان تصمیمی بگیرد؟ امین كلیه خود را به معرض فروش گذاشته است.اما می گوید تا می بینند بچه ام،پا پس می كشند و گواهی از بزرگترهایم می خواهند:«نه! اینطور نمی شه!»امین می خواهد بداند آیا می تواند كار بزرگتری بكند؟ كاری كه مادر فرشته خو و خواهركش را، برای همیشه از این منجلاب نجات بدهد؟

او واقعا" دارد تحقیق و بررسی می كند كه آیا می تواند اعضای بدنش را تك به تك پیش فروش كند؟ و آیا می تواند به كسی اطمینان كند كه امانتدارانه، بعد از مرگش، اعضایش را تك به تك به بیماران بفروشد و پولشان را بگیرد و با امانت داری به مادر و خواهرش بدهد؟و اینكه چگونه مرگی، كمترین آسیبی به اعضای قابل فروشش خواهد رساند؟ تصادف؟ سم؟ سیم برق؟

شاید برای یافتن آن فرد امانتدار، او حاضر شد راز بزرگش را بمن بگوید.منی كه كشش درك انجام چنین كاری را از یك پسربچه نداشتم تا آنكه از نزدیك دیدم.و وقتی دیدم، آرزو كردم كه ای كاش روزگار از شرم این واقعه، به آخر می رسید.

از او خواسته ام فرصت بدهد شاید فكری كنم.شاید راهی باشد.از وقتی كه با حرفه ام آشناتر شده،اصرار دارد خودم این مسئولیت را قبول كنم و «وكیل بدن» او شوم! خودش این عبارت را خلق كرده. «وكیل بدن»! ذهن این پسر دوست داشتنی، سرشار از تركیبهای تازه و كلمات بدیع و زیباست.

در شروع،سئوالم این بود كه امین ١٢ ساله كی و چطور بغضش را فریاد خواهد زد؟ و حال می پرسم وقتی بغض او و امثال او تركید،این جامعه ما چگونه جامعه ای خواهد شد؟و چه چیزی از آتش خشم فریاد او در امان می ماند؟ذهنم بیش از گذشته درگیر این نوع «بدن فروشی» شده و كار این پسر را، یك فداكاری «پیامبرانه» می دانم كه پیام بزرگی برای همه ما و شما دارد.این روزها دایم دارم به راهها فكر می كنم.آیا راهی هست؟

http://www.kocholo. org/article- 1088--0-0. html

تولدت مبارک

azadiiiii — Thu, 07 Aug 2008 03:29:18 GMT

سه سال بیشتر نداشت گفت: می خوای بگم چطوری بدنیا آمدم؟

با تعجب گفتم : آره عزیزم بگو چطوری بدنیا آمدی....

گفت: بالای ابرا بودم داشتم بازی می کردم یه دفعه فرشته ای صدام زد ،

گفت بیا کنار سرسره وایسا از اون بالا به زمین نگاه کردم دیدم هم تو و

هم خاله دستاتونو بالا گرفتید و دارید می گید خدایا یه نی نی بهم بده

اول خواستم برم پیش خاله بعد دیدم او دو تا نی نی داره وقتی ترا

نگاکردم دیدم تو اصلاًنی نی نداری دلم خیلی برات سوخت رفتم روی

سرسره ایستادم تا دهانت را بازکردی پریدم پائین و تو منو قورت دادی

حال شانزده سال را باهم و کنار هم پشت سر گذاشتیم و خدای مهربانم

را هرثانیه شاکرم و به درگاهش سجود میکنم چراکه ترا بهم هدیه داد .

خواستم برات هدیه بگیرم

گل گفت: مرا بفرست که مظهر زیبائیم

برگ گفت: مرا بفرست که مظهر ایستادگیست

بید گفت: مرا بفرست که مظهر ادبم که همیشه سربه زیر دارم

به فکر فرو رفتم و سرم را به زیر انداختم

به ناگاه قلبم را دیدم که بهترین چیز در زندگیم هست

یکباره با شوق گفتم

قلبم را می فرستم چون او

خود زیباست، مظهر ایستادگیست

سربه زیر و با نجابت است

تولدت مبارک سینا جان

azadiiiii — Tue, 29 Jul 2008 20:59:18 GMT

واقعه ای در دل كوه

غـنوده كعبه و ام القری به بستر خــواب

ولـــی به دامن غار حرا دلی بی تـــاب

نخفته، شب هــه شب، دیده خـدا بینش

ز دیــده رفته به دامن سرشك خونینش

بســان مـــرغ شباهنگ ناله سر كرده

بــه كـوه، نــــاله جانسوز او اثر كرده

دلـش، لبالــب اندوه و محنت و غم بود

بـه كـامش، از غم انسان شرنگ ماتم بود

وجـــود وی هــمگی درد و التهاب شده

ز آتــش دل خــود همچو شمع آب شده

كــه پیــك حضـرت دادار، جبرئیل امین

عیـان بـه منظر او شد، خطاب كرد چنین:

بخـوان به نام خدایـی كه رب ما خلق است

پــدیــد آور انســـان ز نطفه و علق است

بـخوان كه رب تو باشد ز ما سوا اكـــرم

كــه ره نمود بشر را، به كاربرد قــلم

بـه گوش هوش چو این نغمه سروش شنید

هـزار چشمه نــور از درون او جوشید

ز قید جسم رها شد، به ملك جان پیوست

شكست مرز مكان را، به لا مكان پیوست

درون گلشن جانــش شكفت راز وجـود

گـشود بـــار در آن دم به بارگاه شهود

بـه بـزم غیب چو تشریف قربتش دادند

در آن مشـاهده منشــور عزتش دادند

چـو غرقه گشت وجودش به بحر ذات احد

غبــار میم، بشد زایل از دل احــمد

بــه بی نشانی مطلق ازو نشان برخاست

حجـاب كثرت موهوم از میــان برخاست

دوبــاره چون به مكان، رو، ز لامـكان آورد

امیــد و عشق و رهایی به ارمغان آورد

درود و رحـمت وافر، ز كردگار قدیـــر

بـر آن گزیده یزدان، بـر آن سراج منیر

"محمود شاهرخی"

مقدمه ای برای کل داستانهایم

azadiiiii — Mon, 21 Jul 2008 08:28:18 GMT

باسلام

باطلاع تمام عزیزانی که نوشته هایم را میخوانند می رسانم داستانهایی

که می نویسم اصلاْ مربوط به شخص خود و خانواده ام نیست. گاهی از

روی بعضی حرکات و رفتارهایی که در اطراف می بینم داستانی به ذهنم

می آید گاهی اوقات از روی خاطراتی که برایم تعریف میشه و گاهی هم

بداهه نویسی است عزیزانی بودند که تصور کردند داستان پدر مربوط به

خودم است اما عرض میکنم بخاطر روز پدر و از زبان فرزندی نوشتم که

میخواست به پدرش هدیه ای بدهد و هدیه او فقط دعا بود....

دررابطه با داستان میترا نیز دفتر خاطراتی بود که خلاصه آنرا نوشتم.

دل گرفته در مورد دوستی بود که ناخودآگاه نقاشی او را دیدم و نوشتم

داستانهای من - کارگر خانه.... بداهه نویسی است

درددل از اسمش پیداست و الی آخر.....

با تشکر از تمام عزیزان

نرگس صادقی

قاسم

azadiiiii — Tue, 15 Jul 2008 20:29:18 GMT

سوره اسرا(17) ، آیه 23

و پروردگار تو مقرر كرد كه جز او را مپرستيد و به پدر و مادر [خود] احسان كنيد اگر يكى از آن دو يا هر دو در كنار تو به سالخوردگى رسيدند به آنها [حتى] اوف مگو و به آنان پرخاش مكن و با آنها سخنى شايسته بگوى

****************

چهره اش را غمی سنگین پوشانیده بود و با نگاهی خیره به پنجره روبرو مینگریست شاید جسمش آنجا بود اما روحش دوردورها را سیر میکرد...

برای خواندن ادامه داستان به ادامه مطلب رجوع کنید

امام علی(ع)

azadiiiii — Sat, 12 Jul 2008 05:13:18 GMT

خشم کینه های نهفته را برمی انگیزد.

پدر

azadiiiii — Sat, 12 Jul 2008 04:55:18 GMT

بابای من یه مرد تمام عیار بود. فداکار، مهربان، درستکار و زحمتکش هر غروب که به خانه برمیگشت با دستان پر و صورت بشاش صدا میزد گلهای باغم بیائید بابا اومد تاج سرم چراغ خانه ام بیا که همسرت آمده و ما با و ذوق و شوق به استقبالش میرفتیم. هرگز سر بی شام بربالین نمیگذاردیم

توپ و تانک نمیتوانست این شادی و خوشبختی را از بین ببرد.....

حالا بابام به خانه میآد با دست پر اما نه برای ما، دیگرگلهای باغش را صدا نمیزند چراغ خانه اش را خاموش کرد و تاج سرش را دور انداخت.

هرروز با کلی مهمون مثل خودش به خانه میآید پای منقل می نشینند همیشه خماره

خانه گرمی سابق را نداره سفره مان همیشه خالیه، حالا میخواد آبجی بزرگم را به دوستش ، شوهر بده. آخه دوستش وضعش بهتر ما ست قول داده اگر آبجی را به او بده جنس بیشتری بهش برسونه.

نزدیک روز پدر است دوستانم میگن به بابات کادو چی میدی؟

به اونها جواب ندادم آخه روم نمی شه بگم بابام معتاد شده، اما از همین امشب دست به دعا بلند میکنم و از خدا و از تمام فرشته ها میخوام که دوباره مامان به خونه برگرده بابا هم خوب بشه و با دست پراز میوه و آذوقه به خانه برگرده و سلامت بشه از خدا میخوام کاری کنه که آبجی ام دیگه بخاطر اینکه مجبوره زن دوست بابام بشه اینقدر گریه نکنه .....